Woensdag 30 april.

Voor het eerst sinds jaren geen Koninginnedag op 30 april. Pieter van Vollenhoven kon in alle rust zijn 75ste verjaardag vieren. Volgens mij was hij aan het genieten van zijn vakantie en ik…. Ik stond ‘s avonds voor het eerst sinds acht maanden weer met een racket en een shuttle op de badmintonbaan. De laatste keren dat ik gespeeld had, was het niet zo goed gegaan. Zweten en dan niet van de inspanning maar toch van de koorst. Mijn hart leek wel buiten mijn lijf te kloppen. Dat maakt je toch wel heel angstig kan ik je vertellen. Ik had super veel zin om te spelen maar vond het ook best wel eng. Dan spoken er toch allerlei gedachten door mijn hoofd.Wat is dan de keuze? Kijken waar het schip strand als het al strand of het uit angst maar niet proberen. Voor mij is dan de eerste mogelijkheid de beste optie. Dus zo gezegd zo gedaan. Elke partij duurt normaal 10 minuten. De eerste twee partijen waren erg zwaar met name de tijd en dus de conditie die ver te zoeken was speelde me parten. Maar ook  het gevoel met de shuttle was lastig.  Tot mijn blijdschap voelde mijn hart goed en dat is toch het belangrijkste. In totaal heb ik vijf partijen gespeeld daarna heerlijk naar huis onder de douche en op één oor. Vandaag, 1 mei dus heb ik niet eens spierpijn. Wat een wonder en wat ben ik blij dat het er echt naar uitziet dat het herstel is ingezet.

Sportieve groeten.

Carolien

Share Button

Comments are closed.