Vilnius (Litouwen)

Morgen vertrekken de laatste sporters naar Vilnius in Litouwen voor de Europese Spelen voor hart, en/of longgetransplanteerden. Ik ben er dit keer niet bij. In de eerste plaats omdat Damian zijn diploma krijgt in de periode dat de spelen plaatsvinden, en bij die uitreiking wil ik  zijn. Dat gaat voor alles. Achteraf gezien heeft het vast zo moeten zijn dat het in dezelfde week valt. Ik was op dit moment met mijn gezondheid ook niet graag meegegaan. Niet mee kunnen doen eerlijk gezegd. Afgelopen weekend heb ik twee dagen op de Spoed Eisende Hulp gezeten. Niet omdat er problemen zijn met mijn hart gelukkig. De huisarts dacht aan een blindedarmontsteking. Ik kon me goed vinden in die gedachte.

Ze hebben me op de SEH binnenste buiten gekeerd, en zijn tot de conclusie gekomen dat het geen blindedarmontsteking is, maar dat een cyste op mijn eierstok de boosdoener moet zijn. Een te lang verhaal om uit te leggen. Ze kunnen/willen er nog niets aan doen eerst nog afwachten hoe het verloop verder zal gaan. De pijn was zaterdag zo erg, en paracetamol in een infuus hielp niet. Ze hebben me toen morfine gegeven. Een angstig idee omdat ik daar na mijn transplantatie zo heftig op heb gereageerd. De pijn verdween gelukkig, maar in mijn hoofd voelde het raar. Alles draaide, en als ik mijn ogen sloot zag ik af en toe enge dingen voorbij komen. Bizar bijna. Nu is de pijn draaglijk, met een paracetamol komt het wel goed. Rustig aan en een grote pas op de plaats en hopen dat ik snel pijnvrij zal zijn.

Dingen lopen nu éénmaal zoals ze lopen, en niets in het leven is zeker. Ik kijk uit naar de diploma-uitreiking van Damian, en hoop dat mijn medesporters de eer van Nederland hooghouden in Vilnius.

Groetjes,

Carolien.

Share Button

Comments are closed.