Woensdag 30 april.

Voor het eerst sinds jaren geen Koninginnedag op 30 april. Pieter van Vollenhoven kon in alle rust zijn 75ste verjaardag vieren. Volgens mij was hij aan het genieten van zijn vakantie en ik…. Ik stond ‘s avonds voor het eerst sinds acht maanden weer met een racket en een shuttle op de badmintonbaan. De laatste keren dat ik gespeeld had, was het niet zo goed gegaan. Zweten en dan niet van de inspanning maar toch van de koorst. Mijn hart leek wel buiten mijn lijf te kloppen. Dat maakt je toch wel heel angstig kan ik je vertellen. Ik had super veel zin om te spelen maar vond het ook best wel eng. Dan spoken er toch allerlei gedachten door mijn hoofd.Wat is dan de keuze? Kijken waar het schip strand als het al strand of het uit angst maar niet proberen. Voor mij is dan de eerste mogelijkheid de beste optie. Dus zo gezegd zo gedaan. Elke partij duurt normaal 10 minuten. De eerste twee partijen waren erg zwaar met name de tijd en dus de conditie die ver te zoeken was speelde me parten. Maar ook  het gevoel met de shuttle was lastig.  Tot mijn blijdschap voelde mijn hart goed en dat is toch het belangrijkste. In totaal heb ik vijf partijen gespeeld daarna heerlijk naar huis onder de douche en op één oor. Vandaag, 1 mei dus heb ik niet eens spierpijn. Wat een wonder en wat ben ik blij dat het er echt naar uitziet dat het herstel is ingezet.

Sportieve groeten.

Carolien

Share Button

Golfen

Een bijzondere Koningsdag dit jaar. We stonden om 10:00 uur op de golfbaan in st. Oedenrode voor de eerste golfdag. Een leuke gezellige groep. In totaal waren we met z’n 8en. Die dag van alles geleerd over golf. Het was prachtig weer net zoals in heel Nederland volgens mij. Om ongeveer 17:00 uur vertrokken we weer richting Tiel. Het resultaat: Een blaar op mijn hand die ook nog eens open was maar vooral een heerlijke dag in de buitenlucht. Zondagochtend vertrokken we weer vanaf Tiel om ook weer heerlijk te golfen. Het weer leek toch wel heel wat minder dan op Koningsdag maar na een grauw begin kwam de zon al snel door. Weer een dag van alles en nog wat gedaan op golf gebied. Chippen, pitchen, putten enz. ‘s Middags was er theorie-examen, iedereen heeft dat gehaald dat is natuurlijk altijd erg fijn. Zelf sloot ik dat examen af met 0 fouten dat is natuurlijk extra fijn. Ruim anderhalf uur later kon je examenlopen voor je handicap 54. Dit heb ik wel gedaan maar niet gehaald. Er is nog wel enige oefening voor nodig bij mij. Ik heb wel mijn baanpermissie. Ik was en ben nog steeds ontzettend moe van die twee dagen en ook de spierpijn is enorm maar wat was het leuk! Wat heb ik genoten van de gezelligheid maar ook van de prachtige golfbaan, zoveel rust dat er zelfs eekhoorns liepen. Zo bijzonder!

Nu eens kijken hoe ik ga zorgen dat ik wel mijn handicap 54 haal en deze zelfs kan verbeteren tot 36. Een leuke nieuwe uitdaging lijkt me!

Groeten

Carolien

 

Share Button

Wie goed doet, goed ontmoet.

“Wie goed doet, goed ontmoet”, dat zegt een hele goede vriend best vaak tegen mij.

Maar wat is nou eigenlijk goed doen?

Het is lang geleden dat ik op mijn blog heb geschreven. Inmiddels is mijn website vernieuwd, en is er veel gebeurd. Daar kom ik misschien later nog op, maar nu even terugkomen op het mooie gezegde:

“Wie goed doet, goed ontmoet”. 

Vandaag besloten om de auto door de wasstraat te rijden, dat was toch echt wel nodig. Komt de medewerker naar buiten met een heel verhaal over een meneer die aan de andere kant van de wasstraat staat, met zijn auto op slot en zijn sleutels in de auto. Zijn vrouw was ziek en hij kon zo snel niemand bereiken. Hij komt uit de zelfde wijk als waar ik woon. Dus toen hebben we de medewerker aangeboden om na het wassen van mijn auto met hem naar zijn huis te rijden. Bij het uitkomen van de wasstraat stond er een oudere man te wachten. Zo gezegd zo gedaan. Hij stapte in de auto en we reden naar zijn huis. Er kwam een vriendelijke vraag of hij misschien met zijn reservesleutel weer bij het tankstation afgezet kon worden.

Na iets meer dan 20 minuten zat ik weer thuis aan een boterham en een kopje thee. Hoeveel moeite was het nou eigenlijk, en is dit wat in de volksmond verstaan wordt onder “goed doen”? Misschien wel, maar als ik heel eerlijk ben is het toch niet meer dan normaal dat je je medemens een beetje helpt.

Tot snel,

Carollien.

Share Button