Vreemde ochtend

Vanmorgen had ik een beetje een dubbel gevoel. Er was gevraagd of we een kerk konden filmen en dan  zo, dat de kerkklok 12 uur sloeg.

DSC_0204

Ik kan en wil er op dit moment nog niet zoveel over kwijt, omdat ik het niet gepast vind naar de familie waar het voor gefilmd is.  Op het moment dat de klok 12 uur sloeg was het geluid oorverdovend. Zat ik met de vingers in in mijn oren. Een dubbel gevoel maakte zich van mij meester. De wetenschap dat dit geluid straks gebruikt zal gaan worden bij een afscheidsdienst, zo enorm triest maar wat  bijzonder om boven bij de klok in de kerk te zijn. In het donker 200 trappen op.  Later nog een houten trap, en een hele steile houten trap om op het hoogste puntje van de kerk te komen. Door een luikje naar buiten geklommen. Jammer dat het niet zo zonnig was, eerder een beetje heiig waardoor het zicht niet zo heel ver was.

DSC_0217

Lieve groetjes,

Carolien.

Share Button

Dubbel gevoel

Vandaag is het 22 juli een dag die ik nooit zal vergeten.

Als je me vraagt wat er is gebeurd op 31 augustus 1997 zeg ik: “Toen werd mijn zoon één jaar en het is de dag waarop Lady Diana tragisch verongelukte.

Als je me over een aantal jaren vraagt waar ik was toen het vliegtuig met vluchtnummer MH17 verongelukte zeg ik :” Ik was op ORS Lek en Linge want mijn zoon kreeg zijn diploma”.

Als je me vraagt waar ik was op 22 juli 2003  dan zeg ik : ” In het ziekenhuis toen kreeg ik een kans op een nieuw leven, ik ontving mijn donorhart”.

Allemaal dagen die naast vreugde aan de ene kant overschaduwd worden door verdriet en ongeloof aan een andere kant.

Mijn gedachten zijn vandaag bij mijn donor en bij zijn of haar familie en vrienden, maar mijn gedachten zijn ook bij de nabestaanden van vlucht MH17.

kaarsje

Vandaag brand er een kaarsje omdat ik hoop dat er licht is of licht komt bij iedereen waar het leven nu zo donker is door verdriet.

Share Button

Vilnius (Litouwen)

Morgen vertrekken de laatste sporters naar Vilnius in Litouwen voor de Europese Spelen voor hart, en/of longgetransplanteerden. Ik ben er dit keer niet bij. In de eerste plaats omdat Damian zijn diploma krijgt in de periode dat de spelen plaatsvinden, en bij die uitreiking wil ik  zijn. Dat gaat voor alles. Achteraf gezien heeft het vast zo moeten zijn dat het in dezelfde week valt. Ik was op dit moment met mijn gezondheid ook niet graag meegegaan. Niet mee kunnen doen eerlijk gezegd. Afgelopen weekend heb ik twee dagen op de Spoed Eisende Hulp gezeten. Niet omdat er problemen zijn met mijn hart gelukkig. De huisarts dacht aan een blindedarmontsteking. Ik kon me goed vinden in die gedachte.

Ze hebben me op de SEH binnenste buiten gekeerd, en zijn tot de conclusie gekomen dat het geen blindedarmontsteking is, maar dat een cyste op mijn eierstok de boosdoener moet zijn. Een te lang verhaal om uit te leggen. Ze kunnen/willen er nog niets aan doen eerst nog afwachten hoe het verloop verder zal gaan. De pijn was zaterdag zo erg, en paracetamol in een infuus hielp niet. Ze hebben me toen morfine gegeven. Een angstig idee omdat ik daar na mijn transplantatie zo heftig op heb gereageerd. De pijn verdween gelukkig, maar in mijn hoofd voelde het raar. Alles draaide, en als ik mijn ogen sloot zag ik af en toe enge dingen voorbij komen. Bizar bijna. Nu is de pijn draaglijk, met een paracetamol komt het wel goed. Rustig aan en een grote pas op de plaats en hopen dat ik snel pijnvrij zal zijn.

Dingen lopen nu éénmaal zoals ze lopen, en niets in het leven is zeker. Ik kijk uit naar de diploma-uitreiking van Damian, en hoop dat mijn medesporters de eer van Nederland hooghouden in Vilnius.

Groetjes,

Carolien.

Share Button

Garantie of toch niet…..

Een wat langer verhaal dit keer.

Al een tijdje maakte mijn wasmachine enorme herrie tijdens het centrifugeren. Hij was nog geen 5 jaar oud en ik wist eigenlijk zeker dat ik bij aankoop in 2010 een extra garantietermijn had afgesloten, maar waar had ik de rekening en dit papier toch gelaten. Na diverse keren de mappen met belangrijke papieren doorgespit te hebben vond ik de papieren achter de papieren van de pvc vloer. Ja, ik weet het, dat had ik niet handig opgeborgen. Maar goed, gevonden dus. Vervolgens contact gezocht met de verkoper van de wasmachine, om te vragen hoe we deze uitdaging aan moesten pakken. We moesten zelf het verzoek om reparatie indienen bij Electrolux. Even voor de goede orde. Het is een AEG wasmachine. Zo gezegd zo gedaan. Zowel telefonisch als via de mail laten weten dat het vrijwel zeker kapotte lagers waren.

Een paar dagen later stond er een zeer vriendelijke monteur voor de deur. Hij kwam even kijken wat er mis was. Na ongeveer 15 minuten trok hij de conclusie dat de lagers stuk waren en dat de hele kuip vervangen moest worden. Naïef als ik kennelijk ben dacht ik toch echt dat hij die na onze melding wel bij zich zou hebben, maar helaas.  De monteur schreef keurig een papier met het verzoek tot reparatie en wat het zou gaan kosten. Ja…. Ho eens even, ik heb een verzekering en ik had hem op verzoek van de verkopende partij ingeschakeld. Het bedrag moest betaald worden en dan moest het terug gevorderd worden bij de verkoper. Ik zag die hele bui al hangen. Getouwtrek over of het wel of niet vergoed zou worden. Volgens de monteur moesten dit soort dingen vergoed worden, maar hij was zo vriendelijk om een afspraak te maken die we af konden zeggen als het bedrag toch niet vergoed zou worden.wasmachine

Dus toen, met de bon van de monteur en de andere papieren in de hand, de verkoper gebeld. En ja hoor je kunt het wel raden. Lagers zijn aan slijtage onderhevig en een repararite werd niet vergoed. Nou lekker dan, daar laten we het niet bij zitten. Ik heb alle papieren bij Bert in de hand gegeven (die is wat rustiger dan ik) en hem gevraagd of hij het één en ander eens na wilde bellen.

Zo dus de AEG gebeld met de vraag hoe het zit met de lagers bij onze wasmachine. De lagers vallen normaal gesproken onder de fabrieksgarantie, dus als er een verlengde garantie is vallen ze ook gewoon onder de regeling. Nog maar eens gebeld naar de verkoper. Uiteraard waren zij het hier niet mee eens en hij gaf aan dat wij aanspraak wilden maken op de coulance van het bedrijf. Bert had moeite om zijn boosheid binnen te houden. Hoezo coulance…? We hebben extra garantie gekocht! De verkoper wilde van de AEG een bevestiging dat dit onder de fabrieksgarantie valt en dat het geen slijtage was. Wij moesten dus aan gaan tonen dat we recht hadden op de vergoeding. Normaal doet AEG dat niet zomaar maar in dit geval waren zij net zo verbaasd als wij, en vonden ze het helemaal vreemd dat wij dit dus moesten regelen. Een paar minuten later zat er een keurige mail in de mailbox. Deze mail in combinatie met de rest van de papieren nogmaals gemaild naar de verkoper. Ze konden er nu toch niet meer onderuit.

Inmiddels is er een mail met de bevestiging dat ze de reparatie gaan vergoeden. Het moet eerst voorgeschoten worden.  Hopelijk houden ze zich aan hun woord. Mochten ze dit niet doen dan ben ik blij dat ik een goede rechtsbijstand verzekering heb.

Schandalig toch dit soort zaken…

Groeten,

Carolien.

Share Button

Voetbal

Op dit moment lijkt bijna alles te draaien om het voetballen.  De pizzabakkers en andere thuisbezorgers van maaltijden hebben goede tijden met al die wedstrijden om 18:00 uur. En wij… Wij doen er hier toch wel een beetje aan mee. Niet met de thuisbezorg maaltijden dan, want we eten gewoon een stuk vroeger, of met een bord op schoot op de bank.  Maken ons druk om een in onze ogen foutieve beslissing van de scheidsrechter, en vol ongeloof zien we hoe Suarez zijn Italiaanse tegenstander bijt, inderdaad alweer bijt, iets wat hem maximaal een schorsing van 24 maanden op kan leveren. Is het niet beter om hem op een andere manier te straffen. Een soort van taakstraf in plaats van 24 maanden niet voetballen.  Even terug naar af, even met beide benen volledig op de grond. Ach… Wie ben ik met mijn idee.

We genieten van de extra aangeboden informatie over de spelers of de oude beelden van de gloriejaren van de diverse landen. Inmiddels is Spanje naar huis, gevolgd door Engeland en Italië, om maar een klein aantal goede voetballanden op te noemen. Komende zondag gaan we naar de buren en eten daar de heerlijke Mexicaanse soep die de buuf kan maken, niet omdat ze uit Mexico komt maar gewoon omdat het lekker is. Nog wat Mexicaanse hapjes erbij. Hopelijk wordt het een sportieve wedstrijd, en krijgen we geen ticket naar huis.

Ik klink bijna als een voetbalfan geloof ik. “We” winnen en “ze” verliezen. Dat brengt me in gedachten bij een goede vriend van mij, die een Feyenoord fan in hart en nieren was. Als Feyenoord won, dan klonk het alsof hij had meegespeeld. Geweldig, die passie. Het brengt me in gedachten terug bij mooie momenten in mijn leven, bij heftige momenten die we samen hebben meegemaakt. Veel te jong overleed hij maar genoot nog veel jaren volop van het leven met zijn donorhart. Alles eruit gehaald wat erin zat.  Eén ding weet ik zeker, het gaat hoe dan ook gezellig worden zondag en hij is in gedachten bij mij.

Knuffel,

Carolien.

Share Button

Met vlag en wimpel

Wat een zenuwslopende dag gisteren. Na een goede terugvlucht vanuit Madrid, waar Damian en ik een geweldige citytrip hebben gemaakt van een paar dagen, was het wachten op het telefoontje van Damians mentrix over de uitslag van het examen. Vorig jaar zakte hij op een paar tienden, met Nederlands en Engels als groot struikelblok. Dit jaar, net als vorig jaar, heel serieus gewerkt met extra aandacht voor de struikelblok vakken. Rond 15:15 uur ging de deurbel; er werd een pakketje bezorgd. In het pakketje: een wimpel met daarop “Damian geslaagd”. Wat een verrassing!! Er was nog geen telefoontje geweest. Niet veel later belde zijn mentrix. Verbazing al om toen ze hoorde dat Damian de uitslag al wist. Zij had natuurlijk wel inzage in zijn cijfers, en die liegen er niet om.

DSC_0144

Zelf keek hij er gisteren nog een beetje anders tegen aan. Hij leek niet helemaal tevreden, maar vanmorgen zag het er allemaal toch wel anders uit. Zijn gemiddelde hoog genoeg voor groep C van de lotingsklasse voor zijn vervolgstudie. Voor categorie C moet je gemiddeld een 7 of hoger hebben. Wat ben ik trots, wat gaan er een gedachten door mijn hoofd. Soms zou ik willen dat ik die gedachten even stop kon zetten, maar ze horen nu éénmaal bij mij. In gedachten hoor ik mijn oma: “Oh Carolien wat ben ik blij dat ik dit nog mee mag maken!”. Dat waren zo vaak haar woorden als er iets bijzonders gebeurde in ons leven. Jammer genoeg is ze er niet meer en kan ze dit dus niet meer zeggen. Soms vond ik haar woorden wat overdreven maar nu…..

Ik hoor mezelf die woorden zeggen in mijn hoofd. Wat ben ik blij dat ik dit nog mee mag maken. Wat ben ik dankbaar.  11 jaar na mijn transplantatie gaat mijn kleine mannetje van toen, als jong volwassen man met een havodiploma op zak zijn volgende uitdaging aan.  En ik….. Ik geniet van iedere stap die hij zet.  De vlag hangt buiten met de wimpel die hij gisteren van school heeft gekregen. Hij wappert in de wind onder een prachtige blauwe hemel met wat wolkjes.

Lieve groetjes,

Carolien.

Share Button

Vandaag

Vandaag is het donderdag 5 juni. Nog een week dan komt de uitslag van het examen. Als ik er bij stil sta voel ik meteen spanning en emotie opkomen. Volgende week gezellig een paar dagen naar Madrid met Damian. Ik heb er enorm veel zin in. Mama-en-zoon-tijd, alsof we dat in Nederland niet hebben. Toch is deze citytrip bijzonder. Bijna 11 jaar geleden was mijn grootste wens om mijn zoon volwassen te zien worden, erbij te zijn als hij zijn diploma zou krijgen. Nog een paar maanden dan is hij 18, voor de wet volwassen, en heeft hij als het goed is zijn havodiploma op zak. Wat gaat de tijd toch snel, wat kijk ik dan terug op geweldige extra jaren die we nu al met elkaar beleefd hebben. Ik ga er vanuit dat er nog wel wat jaren bij komen. Soms worden de gedachten aan mijn donor, en de kans die ik heb gekregen om mijn kind op te zien groeien, maar natuurlijk ook om zelf te leven, getriggerd door kleine dingen. Vandaag was dat door een plaatje wat gedeeld werd op facebook. 1238290_10152845680015278_1553104400604342779_n

 

En Pooh heeft gelijk, elke dag is een lievelingsdag. Elke dag is bijzonder maar sommige dagen zijn net iets meer bijzonder dan andere dagen.

Groetjes,

Carolien.

Share Button

Prince 25 mei ZiggoDome Amsterdam

Vandaag nog een beetje bijkomen van het weekend. Afgelopen zaterdag bijna de hele dag op het korfbalveld van Tiel ’72 gezeten. De A1, het team waar Damian in speelt, moest spelen, en ook het tweede en eerste van de vereniging. De laatste twee konden beide nog kampioen worden. De A1 heeft gewonnen in een spannende wedstrijd, hierdoor zijn ze nu derde in de competitie. Het tweede werd verdiend kampioen en het eerste verloor, hoe jammer ook. Dit was wel terecht want de tegenstander was beter. Het eerste heeft nog een kans om te promoveren door middel van een extra wedstrijd. Hopelijk plannen ze dit gunstig en kunnen we gaan kijken. ‘s Avonds heerlijk  samen met Bert bij de Japanner in Nieuwegein gegeten. Zondagochtend op tijd weer op; er was in Amsterdam een Reünie van de oude piraten, illegale radiomakers van toen zoals ik begrepen heb. Bert had toegezegd te komen, en omdat we naar Prince gingen was het logisch dat ik even mee ging.  Ik heb daar zelf niet zo heel veel mee, ik heb wel naar de piratenzenders geluisterd maar die passie met de dames en heren daar deel ik niet. Het was wel super om de verhalen die dan boven komen te horen.

PrinceZiggoEn toen naar het ZiggoDome voor Prince en zijn band 3rdeyegirl. Wat heb ik genoten zeg. Wat een giga geweldige show, goede zang en prachtige gitaarsolo’s; iets waar ik toch nog steeds erg gecharmeerd van ben. Prince was voor mij echt wel het hoogtepunt van het weekend. Het concert heeft indruk achter gelaten. Hopelijk komt hij op korte termijn nog een keertje voor een concert, dan wil ik er zeker weer bij zijn.

Groetjes,

Carolien.

Share Button

Examenstress

Examenstress, je zal er maar last van hebben. Het lijkt erop alsof er maar één persoon hier in huis last heeft van examenstress, en dat ben ik. Ongelooflijk, en niet normaal denk ik dan maar. Damian heeft hard geleerd, en gaat vol goede moed de examenzaal in zo lijkt het. Hoe hij er vervolgens uitkomt laat zich nog even raden. Nederlands was lastig, maar dat wist hij van tevoren. “Dat komt wel goed”, is steeds zijn motto geweest en nog steeds. Wiskunde B was moeilijk, met vragen die niet echt in oude examens voorkwamen, en die dus helemaal niet verwacht waren. Hoe dat gegaan is, is dus ook nog even de vraag.

Stapel Boeken

Terwijl ik dit schrijf is het bijna tijd voor economie. Een leuk maar zeker geen gemakkelijk vak. Met een zucht en de woorden:”ik heb er geen zin in”, ging hij de deur uit. Mij voor de derde dag achterlatend met een gevoel van spanning in mijn lijf. Wat ben ik toch een mutsenmoeder.

Natuurlijk komt het goed, het komt altijd goed. Hij heeft er zoveel aan gedaan, keihard voor gewerkt.

Ik kijk uit naar de weken na de examens. Tijd voor leuke dingen.

Het gala waar een super leuke auto voor geregeld is. Een paar dagen Praag, en als klapper een paar dagen met Damian naar Madrid. Natuurlijk naar het stadion van Real. Heerlijk genieten maar nu moet hij er nog even keihard tegenaan.

Groetjes,

Carolien.

Share Button

3 mei Batouwe Minder Validen Golf

Op 3 mei werd op golfcentrum de Batouwe het Batouwe Minder Validen Golf evenement gehouden. Een toernooi waaraan zowel valide als minder valide golfers meededen. Een uniek en bijzonder evenement, omdat het nog maar heel weinig voorkomt dat deze twee groepen golfers door elkaar heen spelen. De stichting Batouwe Minder Validen Golf heeft er samen met veel sponsoren voor kunnen zorgen, dat het golfcentrum in Zoelen een paragolfer heeft gekregen. Met deze paragolfer kunnen personen met bijvoorbeeld een dwarslaesie ook golfen. Bert en ik waren gevraagd om te filmen en foto’s te maken van deze dag. Daarvoor hebben we een oud collega van Bert Bart gevraagd of hij ons wilde helpen, omdat de Stichting graag een filmpje van de dag wilde laten zien op de avond zelf. Dat kun je echt niet met z’n tweeën.

139

Ik heb op de baan mijn ogen uitgekeken. Ik weet het, dat klinkt erg raar. Misschien moet ik zeggen: ik heb met ontzettend veel respect gekeken naar de minder valide golfers. Gewoon even een voorbeeld, er golfde een man met één been. De hele dag heb ik hem op krukken zien lopen maar bij het afslaan stond hij zonder zijn krukken op zijn ene been. Zijn bal lag in de bunker (een hindernis met zand.) Hij ging in de bunker, sloeg zijn bal eruit en hupte op één been de bunker uit. RESPECT!!

Bij de opening van het toernooi werden er 88 witte ballonnen opgelaten ter nagedachtenis van een minder valide golfer, Dennis van der Zeijden, die op 12 april overleed aan kanker. Hij is 42 jaar geworden. Een emotioneel moment om mee te maken. Ik vond het een eer om bij deze dag aanwezig te mogen zijn. ‘s Avonds om 23:00 uur was er een kort item in Hart van Nederland op SBS6 waarbij ze beelden van ons gebruikt hebben tijdens de introductie. Super voor ons om dat te zien, maar vooral geweldig voor de Stichting. Ik hoop dat het ze lukt om volgend jaar weer zo’n mooi evenement neer te zetten, en dat we er dan weer bij mogen zijn. Meer informatie? Kijk dan ook eens op www.bmvg.nl

Groetjes,

Carolien.

Share Button